আজিৰ অটোমোটিভ উদ্যোগত, উচ্চ-বিলাসী বাহন আৰু সুলভ মূল্যৰ, মানক বাহন দুয়োটাৰে বাবে একে ধৰণেৰে তাঁৰৰ হাৰ্নেছ নিৰ্মাণ কৰা হয়। তাঁৰৰ হাৰ্নেছ প্ৰধানকৈ তাঁৰ, সংযোগকাৰী, আৰু ৰেপিং টেপৰে গঠিত, য'ত বাহনখনৰ বৈদ্যুতিক বৰ্তনীৰ মূল নেটৱৰ্ক গঠন কৰা হয়। তাঁৰৰ হাৰ্নেছৰ অবিহনে বাহনখনৰ বৈদ্যুতিক বৰ্তনীৰ অস্তিত্ব বন্ধ হৈ যাব।
অটোমোটিভ তাঁৰ, প্ৰায়ে কম-ভোল্টেজ তাঁৰৰিং বুলি কোৱা হয়, ঘৰুৱা সঁজুলিত ব্যৱহৃত তাঁৰৰ পৰা পৃথক। ঘৰুৱা সঁজুলিৰ তাঁৰবোৰ বেছিভাগেই একক-মূল তামৰ সৈতে এক নিৰ্দিষ্ট মাত্ৰাৰ কঠিনতা। আনহাতে অটোমোটিভ তাঁৰৰ কাম হ’ল বহু-মূল তাম, নমনীয় তাঁৰ, কিছুমান মানুহৰ চুলিৰ দৰে পাতল। এই নমনীয় তাঁৰবোৰ প্লাষ্টিক ইনচুলেচন (পলিভিনাইল ক্লৰাইড)ত আবদ্ধ কৰা হয়, যাৰ ফলত ইহঁত নমনীয় আৰু ভাঙি যোৱাৰ প্ৰতিৰোধী।
অটোমোটিভ তাঁৰৰ হাৰ্নেছত থকা তাঁৰবোৰ বিভিন্ন গেজত পোৱা যায়, য’ত ০.৫, ০.৭৫, ১.০, ১.৫, ২.০, ২.৫, ৪.০, আৰু ৬.০ বৰ্গ মিলিমিটাৰকে ধৰি সাধাৰণ আকাৰ থাকে। প্ৰতিটো গেজৰ বিভিন্ন শক্তিৰ বৈদ্যুতিক সঁজুলিৰ প্ৰয়োজনীয়তাসমূহ গ্ৰহণ কৰিবলৈ এটা নিৰ্দিষ্ট লোড কাৰেণ্ট ৰেটিং থাকে। উদাহৰণস্বৰূপে, 0.5 বৰ্গ মিলিমিটাৰ তাঁৰ প্ৰায়ে কম- যন্ত্ৰৰ পোহৰ আৰু সূচক লাইটৰ দৰে শক্তি যন্ত্ৰৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা হয়; আনহাতে মূল বিদ্যুৎ পৰিবাহী তাঁৰ, যেনে জেনেৰেটৰ আৰ্মেচাৰ তাঁৰৰ বাবে ২.৫ৰ পৰা ৪ বৰ্গ মিলিমিটাৰ তাঁৰৰ প্ৰয়োজন হয়।
অৱশ্যে, এইটো কেৱল এটা সাধাৰণ তাঁৰৰ হাৰ্নেছ কনফিগাৰেচনহে। প্ৰকৃত প্ৰয়োগত, তাঁৰ গেজ নিৰ্বাচনও লোডৰ সৰ্বোচ্চ কাৰেণ্টৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰে। উদাহৰণস্বৰূপে, বেটাৰীৰ মাটিৰ তাঁৰ আৰু ধনাত্মক বিদ্যুৎৰেখাৰ দৰে জটিল ৰেখাবোৰ বিশেষ অটোমোটিভ তাঁৰ ব্যৱহাৰ কৰি পৃথকে পৃথকে ৰুট কৰা হয়, প্ৰায়ে তাঁৰৰ ব্যাস ১০ বৰ্গ মিলিমিটাৰৰ অধিক হয়। এই "জায়েন্ট" তাঁৰবোৰ মূল তাঁৰৰ হাৰ্নেছত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হোৱা নাই।
তাঁৰৰ হাৰ্নেছবোৰ ৰখা হোৱাৰ আগতে সাধাৰণতে আগতীয়াকৈ এটা তাঁৰৰ হাৰ্নেছ ডায়েগ্ৰাম অংকন কৰা হয়। বৰ্তনীৰ আৰ্হিৰ দৰে নহয়, তাঁৰৰ হাৰ্নেছ ডায়াগ্ৰামত প্ৰতিটো বৈদ্যুতিক উপাদানৰ আকাৰ, আকৃতি আৰু ব্যৱধানৰ বিশদ বিবেচনাৰ প্ৰয়োজন হয়, আৰু ইহঁতৰ মাজৰ সংযোগসমূহ সঠিকভাৱে প্ৰতিফলিত কৰে।
তাঁৰৰ হাৰ্নেছ নিৰ্মাণ প্ৰক্ৰিয়া আৰম্ভ হয় এজন কাৰিকৰী বিদ্যাৰ পৰা তাঁৰৰ হাৰ্নেছ ডায়েগ্ৰামৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি তাঁৰৰ হাৰ্নেছ লেআউট সৃষ্টি কৰা। তাৰ পিছত শ্ৰমিকসকলে বিন্যাসৰ নিৰ্দিষ্টতা অনুসৰি তাঁৰবোৰ কাটি সজাব লাগে। বাহন এখনৰ তাঁৰৰ হাৰ্নেছ সাধাৰণতে ইঞ্জিন (ইগনিচন, ইলেক্ট্ৰনিক ইন্ধন ইনজেকচন, জেনেৰেটৰ, আৰু আৰম্ভণি ব্যৱস্থা জড়িত), যন্ত্ৰপাতি, পোহৰ, এয়াৰ কণ্ডিচনাৰ, আৰু সহায়ক বৈদ্যুতিক ব্যৱস্থা আদি কেইবাটাও ভাগত ভাগ কৰা হয়। ইয়াৰ ভিতৰত আছে মূল আৰু শাখাৰ হাৰ্নেছ দুয়োটা। এই হাৰ্নেছবোৰ গছৰ ডাল আৰু ডালৰ দৰে সজাই থোৱা হয়, যন্ত্ৰৰ পেনেলে প্ৰায়ে কোৰ হিচাপে কাম কৰে, আগলৈ আৰু পিছলৈকে বিস্তৃত হৈ থাকে। দীঘলীয়া আৰু সহজ সমাবেশৰ কাৰণে, কিছুমান বাহনৰ তাঁৰৰ হাৰ্নেছক আৰু অধিক সন্মুখৰ হাৰ্নেছ (ইচ্ছা, ইঞ্জিন, হেডলাইট এছেম্বলি, এয়াৰ কণ্ডিচনিং, আৰু বেটাৰী আদিত, এটা পিছফালৰ হাৰ্নেছ (টেইললাইট এছেম্বলি, লাইচেন্স প্লেট, আৰু ট্ৰাংক লাইটকে ধৰি), আৰু এটা ছাদ হাৰ্নেছ (দুৱাৰ, গম্বুজ লাইট, আৰু স্পীকাৰৰ সেৱা)ত ভাগ কৰা হয়। প্ৰতিটো হাৰ্নেছৰ শেষ স্পষ্টভাৱে সংখ্যা আৰু আখৰেৰে চিহ্নিত কৰা হৈছে যাতে সংযোগটো সূচায়, মেৰামতি বা সলনি কৰাটো সৰল কৰি তোলে। তাঁৰসমূহক একক-ৰং বা দুটা-ৰং হিচাপেও শ্ৰেণীভুক্ত কৰা হয়, সাধাৰণতে নিৰ্মাতা-নিৰ্দিষ্ট মানদণ্ডৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি ৰং নিৰ্বাচন কৰা হয়।
তাঁৰৰ হাৰ্নেছবোৰ প্ৰধানকৈ বোৱা তাঁৰ বা প্লাষ্টিকৰ টেপেৰে মেৰিয়াই লোৱা হয়। কিন্তু সুৰক্ষাৰ কাৰণ আৰু প্ৰক্ৰিয়াকৰণ আৰু ৰক্ষণাবেক্ষণৰ সহজতাৰ বাবে, বোৱা তাঁৰৰ ৰেপিং ক্ৰমান্বয়ে আঠাযুক্ত প্লাষ্টিকৰ টেপৰ সপক্ষে পৰ্যায়ক্ৰমে বন্ধ কৰি দিয়া হৈছে। সংযোগকাৰী বা লাগসমূহ প্ৰধানকৈ তাঁৰৰ হাৰ্নেছসমূহক ইটোৱে সিটোৰ সৈতে আৰু বৈদ্যুতিক উপাদানসমূহৰ সৈতে সংযোগ কৰিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হয়। এই সংযোগকাৰীবোৰ প্লাষ্টিকৰে তৈয়াৰ কৰা হয় আৰু ইয়াত এটা প্লাগ আৰু এটা চকেট থাকে।
তদুপৰি, অটোম’বাইলৰ ক্ৰমবৰ্ধমান কাৰ্য্যক্ষমতা, ইলেক্ট্ৰনিক নিয়ন্ত্ৰণ প্ৰযুক্তিৰ ব্যাপক ব্যৱহাৰ, আৰু বৈদ্যুতিক উপাদানৰ সংখ্যা বৃদ্ধি পোৱাৰ লগে লগে, তাঁৰৰ হাৰ্নেছ নিৰ্মাণে নতুন প্ৰত্যাহ্বানৰ সন্মুখীন হৈছে। পৰম্পৰাগত তাঁৰৰ হাৰ্নেছসমূহে এই বৃদ্ধিৰ ধাৰাটোৰ সৈতে মোকাবিলা কৰিবলৈ আৰু সক্ষম নহয়। সেয়েহে উন্নত অটোমোটিভ উৎপাদন প্ৰযুক্তিয়ে কেন বাছৰ সংৰূপ আৰু মাল্টিপ্লেক্স কৰা ট্ৰেন্সমিছন চিষ্টেম অন্তৰ্ভুক্ত কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছে। এই ব্যৱস্থাই তাঁৰ আৰু সংযোগকাৰীৰ সংখ্যা যথেষ্ট হ্ৰাস কৰে, যাৰ ফলত তাঁৰৰ প্ৰক্ৰিয়াটো সহজ আৰু অধিক কাৰ্যক্ষম হয়।
